Is werken bij een startup iets voor jou?

Welkom bij Shifting Careers. Ik ben Tim, co-founder van Goodshift, een carrièreplatform voor impactgedreven talent. In deze podcast ga ik in gesprek met twee mensen die hun carrière bewust richting geven. We spreken over hun visie op werk en delen inzichten over hoe je een betekenisvolle carrière kan bouwen. Vandaag ga ik in gesprek met Colin en Magalie van Dripl. Colin, Magalie, welkom in onze studio. Dank je wel! Merci Tim. Heel leuk om jullie hier te mogen ontvangen.

We starten deze podcast typisch met eenzelfde vraag en dat is namelijk de volgende: Welk carrièreadvies is jou altijd bijgebleven en waarom? Misschien goed om deze vraag aan Magalie te stellen om mee te starten. Is er iets van carrièreadvies dat jou is bijgebleven? Toch wel. En dat is eigenlijk: maak een beslissing en vertrouw op je eigen veerkracht.

Waarom? Ik denk als je ergens niet tevreden bent en je hebt daar een goede amount of time genomen om dat toch even door te zetten, dat te evalueren, maak dan een beslissing en blijf niet te veel in je hoofd zitten. Want het is eigenlijk van daaruit dat je weer een stap kunt nemen. En oké, dat kan misschien een stap zijn die niet zo succesvol is als gepland. Maar dat is ook oké. En het is ook waardevol om met die informatie weer aan de slag te gaan en misschien wel een betere beslissing te nemen. En voor hetzelfde geld was een lucky shot.

Nu, het is wel een advies dat ik niet altijd ter harte misschien heb genomen. Allee, je moet het wel een beetje aan den lijve ondervinden. Maar er is wel echt iets wat ik nu meeneem of zo. Ja, alright. Nee. Zeer mooie tip. Colin, is er iets van carrièreadvies dat bij jou is blijven plakken?

Ja, ik heb eigenlijk heel weinig carrièreadvies gekregen omdat we rechtstreeks van de schoolbanken zijn gestart met Dripl. Maar ik denk wat ik hier en daar opvang in een vriendengroep en wat me wel bijblijft, is dat niets is fixed. Je kunt gerust wat testen en dingen proberen.

En ik merk dat heel veel mensen in mijn omgeving de neiging hebben om te denken dat als ze voor een piste kiezen, dat dat precies een carrièrepad voor de rest van hun leven definieert. Terwijl het eigenlijk allemaal veel flexibeler is dan het lijkt. Dus in iets duiken, een jaartje testen en dan desnoods weer veranderen naar iets anders als het niet helemaal ligt, is echt helemaal oké en moet denk ik veel meer gedaan worden dan we nu doen.

Ik denk dat het inderdaad typisch is aan de vorige generatie dat het daar een beetje van terugkomt en dat we daar nog een beetje zaken van terugnemen. Terwijl we denk ik als nieuwe generatie er waarschijnlijk wel anders naar kijken, maar niet noodzakelijk dat ook toepassen. En ik denk dat zeker al meer en meer toch begint door te sijpelen in onze vriendengroepen denk ik. Dus alleszins goed dat dat meer en meer aanwezig is. Absoluut.

Goed, Colin, misschien wel interessant om eens met jouw verhaal te starten. Je hebt daarnet al benoemd, je bent rechtstreeks van de schoolbanken in een startup geland. Hoe is dat traject verlopen voor jou? Ja, leuke vraag. We zijn inderdaad al studerend begonnen. Of toch op het idee gekomen. We studeerden, en ik zeg we: Lucas, mijn medeoprichter, en mezelf, in Antwerpen productontwikkeling.

En op een dag in een station van Antwerpen stonden we aan een oude drankautomaat en we hadden een drinkfles mee. Magalie heeft het verhaal al duizend keer gehoord. Ze knikt wel, maar ze kan het ook vanbuiten. Hadden we een drinkfles vast, een Dopper, en zeiden we tegen elkaar van kijk, hoe belachelijk is het eigenlijk dat we hier overal onze drinkfles kunnen vullen met water? Maar vanaf dat we iets lekkers willen, iets fris willen, een iced tea en cola, dat dat altijd uit wegwerpverpakking moet. Het plastic flesje, het blikje, enzovoort. Dus dat was onze aha-erlebnis.

En dan zijn we erin gedoken, de industrie onderzocht, de frisdrankindustrie, en gezien dat dat niet enkel die wegwerpverpakking is, maar ook een tweede aspect aan het klimaatproblematiek van industrie is dat er gewoon heel veel onnodig watertransport is. En dan ten derde ja, als je dan nog naar de smaak zelf kijkt dat het eigenlijk gewoon ongezond is. Suikers, de onnodige toevoegingen. Dus dachten we: daar moet iets aan veranderen.

Hebben we gesproken met ex-C-level van Coca-Cola, van PepsiCo. En dan kwam al snel aan het licht dat het eigenlijk wel kon en dat die marktvraag er is, maar dat ze het niet doen wegens de marges. Je verdient nu eenmaal meer op een klein plastic flesje cola dan een duurzamer, gezonder alternatief. Dus dan dachten we: als zij het niet doen, dan doen we het zelf. Ja, ze zijn beginnen bouwen en the rest is history, zou ik zeggen.

Ja, toch een speciaal traject. Ik denk niet dat er heel veel mensen van de schoolbanken rechtstreeks in een startup rollen. Waren er andere pistes die ook opties waren voor jou? Of eigenlijk niet? Ik stel het vaak voor dat we eigenlijk per ongeluk ondernemers zijn geworden in de zin van we zagen een maatschappelijk probleem eerst en dan hebben we heel actief met een achtergrond van productontwikkeling ook gedacht van oké, hoe kunnen we daar een oplossing tegenover zetten?

En dan merk je vanuit een probleem oplossen dat je daar inderdaad een business moet rondbouwen om dat effectief te gaan schalen en het überhaupt aan de markt te kunnen brengen. Dus zo zijn we eigenlijk in het ondernemersverhaal gerold zonder eigenlijk echt na te denken. Zijn er andere alternatieven? Of course, we voelden wel al de kriebel om te ondernemen. Toen was het boek nog altijd waarschijnlijk The Lean Startup. Superpopulair. Dat was gewoon mijn bijbel geworden en dat heeft ook een zaadje geplant. Natuurlijk om daar gewoon te starten en erin te duiken.

Ja, en wat was het defining moment om effectief te zeggen van oké, nu gaan we hier een bedrijf bouwen? Want ik kan me voorstellen dat rond het probleem werken en bepaalde oplossingen bedenken daarrond, dat was waarschijnlijk een lange fase. Maar dan, op een gegeven moment moet je wel een bepaalde sprong maken. Weet je nog goed welk moment dat dat was? Ja, toch een beetje.

Want we zijn ook uiteindelijk college drop-outs geworden. Ja, heel stoer. Cool. Zuckerberg en iedereen. Helaas niet van Harvard, maar wel van UGent. Wat natuurlijk qua niveau even goed en zelfs beter is. Maar we voelden dat er heel veel tractie was. We kregen een uitnodiging om mee te doen aan awards. We kregen antwoorden van potentiële klanten die heel erg geïnteresseerd waren. En dan zijn we eigenlijk vrij snel erin gedoken.

Achteraf bekeken was het echt een heel oppervlakkige interesse van bedrijven, van supermarkten ook, retail genoeg. En was er eigenlijk totaal niet genoeg tractie om die beslissing te maken. En dat was niet gefundeerd. Maar achteraf gezien is dat eigenlijk wel allemaal goed uitgekomen. Dus ja, ik denk de eerste... Om concreet op je vraag te antwoorden, Tim. De eerste keer dat we een antwoord kregen van: kom maar jullie toestel installeren. Dan dacht ik: bingo! Let's go! We zijn er. Let's go!

Alright, en ja, je bent nu al een aantal jaar bezig. Ik heb ook het geluk gehad om zelf mee aan het verhaal te bouwen. Waar staat Dripl nu vandaag? Het is niet bij één toestel gebleven. Nee, klopt. Ondertussen zijn we dus in de Benelux heel erg actief, hebben we al meer dan vijfhonderd klanten met heel wat toestellen die verpakkingen dagdagelijks aan het vermijden zijn. We hebben tot nu toe al bijna vijftien miljoen wegwerpverpakkingen weten te vermijden. Dat is ongeveer, heel leuk weetje, ongeveer één colablikje, flesje, whatever, dat vermeden wordt per seconde. Dus dat is al een heel leuke impact waar we over kunnen spreken. Absoluut, alright.

En doorheen dat traject is Magalie ook mee aan boord gekomen van de organisatie. Magalie, je hebt daarvoor een ander traject afgelegd. Hoe ben je uit je studies aan je loopbaan begonnen? Dat was eigenlijk niet zo gemakkelijk. Ik denk dat ik altijd de safe weg heb gekozen en veel opties heb opengehouden. In het middelbaar Latijn-wiskunde gedaan. Alles. Inderdaad, de opties openhouden. Gaat dan naar de unief. Handelsingenieur lijkt mij superinteressant en veel opties. En op het einde van de rit is dat ook effectief het probleem.

Ik had nog superveel opties en aan het begin van die professionele carrière was ik wel, voor mij dan toch... Ik was redelijk onzeker. Overwhelmed en waar begin ik nu? Je moet een sector kiezen. Een job an sich, ja, wel, ik was echt... Ik wist er niet veel van. Dus goed, start-ups, dat was alleszins geen optie. Ik kwam daar niet mee in contact. Je gaat dan naar die infosessies en dat zijn vaak grote bedrijven die daar staan. En zo ben ik dan in contact gekomen met een consultancybedrijf waar ik wel een goede klik mee had. Met mensen in contact gekomen die daar ook werken en ik dacht oké, let's go.

En ik denk dat dat, ja, dat was wel... Ik heb daar veel geleerd. Dat waren... Je komt in contact met heel veel bedrijven, vele sectoren. Maar ik miste daar wel altijd iets in. Als in, je werkt, het zijn grote projecten met veel daaraan. Maar wanneer je die impact ziet, dat is... Ja, of je ziet het zelf niet, want je bent al weg van het project of dat duurt zo lang. En ik, ja, ik wou meebouwen aan een verhaal en ik wou iets zien groeien en daar verder op werken. Maar dan, wat dan? Ja.

Dat is zo... Je spreekt daarnet over de jobbeurzen en waarschijnlijk waren er ook veel medestudenten die daar ook aanwezig waren. Exact. Ik heb dat zelf ook gemerkt als ook TEW-student dat er heel veel mensen die richting uitnemen. Ik denk dat dat is omdat dat een beetje het logische pad is. Exact. Exact, het logische pad. En ook omdat je uw kansen zo breed mogelijk wilt houden of zo. Ja. Het is een goed, enerzijds... Ja, goed en niet goed. Maak een beslissing en durf je wel ergens in te gooien of zo. Want dat is dan het volgende. Oké, je bent niet tevreden op de job. What's next?

Dan heb ik vier jaar als consultant gewerkt. Mijn omgeving veranderde dan ook wel. Ik had dan nu wel mensen die voor een start-up werkten of die daarmee in contact kwamen, maar eigenlijk heb ik dat dan ook nooit als een optie misschien gezien, omdat ik zoiets had van ja, ik ben zelf zoekende. Die omgeving zal waarschijnlijk ook wel een beetje chaotisch zijn. Ja, is dat dan wel iets voor mij? Dus veel zo muizenissen en what-ifs in mijn hoofd bleven zitten eigenlijk. Ja. Ja.

En merkte je dat ook bij de collega's in uw omgeving ook speelde, dat zij er ook over twijfelden van welke keuze... Ja, tuurlijk. Megahard. Voornamelijk eigenlijk bij het studeren. Daar waren er veel mensen die, hè, ook niet goed wisten waar ze naartoe wilden. En daar heb je veel gelijkgezinden. Maar ik denk ook daarna als consultant, dat je ook een grote pool hebt die diezelfde keuze heeft gemaakt omwille van de opties open te houden, maar die ook wel nood heeft om zich ergens een beetje te gaan toespitsen op iets of toch meer richting te kiezen. Iets op een andere manier wel vast te pakken. Ja, exact.

Het is inderdaad iets wat in andere gesprekken ook al in de podcast aan bod is gekomen, waarbij we eigenlijk zien dat er bepaalde fases zijn binnen uw consultancycarrière, bij wijze van spreken. Na twee jaar voel je zo een beetje van moet ik nog verder gaan? Maar ook na vijf jaar als iets dat heel expliciet benoemd werd enkele keren. Dat er inderdaad een beetje defining moments zijn van oké, nu wil ik gaan heroriënteren. Ja.

Maar dan is het natuurlijk moeilijk om een keuze te maken... Want je hebt net gekozen om in principe niet te kiezen. Ja. En dan moet er toch een keuze. En dan is het eigenlijk net iets dat heel moeilijk is om daar dan effectief ergens op een beslissing te maken. Exact. Wat heeft er jou geholpen om uiteindelijk wel een bepaalde beslissing te maken?

Ja. We hadden natuurlijk een gemeenschappelijke connectie die dan Dripl bij mij heeft aangebracht en gezegd van ja, die rol als supply chain coördinator komt daar open te staan. Is dat niets voor u? Ja, daar was ik wel zo aan het twijfelen. Inderdaad, wat ik zeg, hè, ik was zelf zoekende. Misschien een chaotische omgeving. Veel vooroordelen. Maar toen, de beleefdheid... had ik zoiets van ja, die persoon heeft zijn nek uitgestoken. Ik ga toch wel op zijn minst een keer gaan luisteren.

En dan weet ik nog dat eerste gesprek met Colin dat ik afleg en ik denk van maar dit zou het wel een keer kunnen zijn. Ik had het gevoel dat er hier zoveel puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Naar jobinhoud, naar ja, het team ook. Dus ja, er viel echt zoveel samen dat ik dacht: misschien moet ik hier wel gewoon springen. Ja. Dat voelde je al in het eerste gesprek? Ja.

Ja, en ook dan die daaropvolgend waren er dan ook andere gesprekken met zo, met Robbert, de COO. Het enthousiasme waarmee dat zij babbelden over Dripl. Dat was zo uitgesproken en je zou denken dat dat logisch is. Maar ik heb ook andere sollicitaties gezien en gedaan, en dat... Het contrast was zo groot. Gewoon hoe enthousiast ze babbelden over Dripl en waar ze dan naartoe zien gaan. Maar ook hoe ze dan die rol van supply chain coördinator daar zagen in klikken. En dat was echt zo waardevol en echt een verademing dat ik daar eigenlijk gewoon supergraag deel wilde van uitmaken of zo. Ja, oké.

Ik kan me voorstellen, ja, je deed verschillende sollicitaties, dus je kwam met veel bedrijven in contact. Maar je sprak daar waarschijnlijk ook vaak met vrienden of familie over. Ja. Wat was hun opmerkingen daarover? Ik denk dat vooral zo uw ouders dan zeggen: ja, maar ja, dat is ook, hè, een start-up. Zij zijn ook nog zoekende van ja, is dat wel zekerheid? En je zit nu toch goed? En het is overal iets. Maar na die gesprekken had ik echt wel zoiets van, ik denk dat ik dit moet gaan doen en ik denk moet gaan springen gewoon om alles. Maak een beslissing. Ja.

Dat is dat advies dat ik eerder aanhaalde. Ik had echt wel het gevoel dat dit het juiste was om van daaruit weer verder te gaan. Misschien was dat niet goed. Het was niet wel een lucky shot. Ik ben misschien verblijd, maar gewoon om een beetje verandering in dat carrièrepad of zo te brengen. Gewoon een keer efkes dooreenschudden. Ja. Ja. Dat is dapper om die sprong te maken. Ja. Het is niet iedereen die die sprong maakt. En ja, wat zei je omgeving dan toen dat je uiteindelijk die beslissing maakte? Waren er vrienden die jou supporten daarvoor of...

Ja. Ik denk eigenlijk het grootste compliment dat ik nu afgelopen twee jaar heb gekregen is dat ik een veel aangenamere versie van mezelf ben. Dat ik zoveel meer relaxed ben en lach. Maar als ik niet goed in mijn vel zat op werkgebied, dan resulteert dat niet per se in de tijd op het werk, maar in die tijd net buiten het werk. Omdat je dan tijd hebt om na te denken en daarover te stressen.

En zo van: ik voel dat ik niet juist zit, maar wat moet ik ermee doen? Dus het is echt zo waardevol om ergens te werken, ja, in een omgeving die niet indruist tegen uw waarden en normen. En je werkgeluk is echt, ja, van onschatbare waarde.

Ik kan me voorstellen inderdaad, als je in zo'n positie zit dat je je niet helemaal goed voelt op het werk. Dat je iets dat je waarschijnlijk daar niet gaat uiten, hè. Nee, tuurlijk niet. Ja. Ervoor zorgen dat het allemaal oké is. En je wil dan niet te veel tonen dat je... Je doet door. Twijfeltjes hebt, want ja. Ik ben wel plichtsbewust. Je doet door, maar je zit wel met die interne struggle van: ja, ik wil iets anders, maar ik heb ook het antwoord niet zelf ter beschikking of zo. Ja. Alright.

En wat zijn de zaken die je wel geholpen hebben om daar wat op een andere manier over te reflecteren? Want ik kan me voorstellen als je veel in uw eigen hoofd zit, is dat wel moeilijk. Heb je veel mensen kunnen... ja, daarover gesprek? Ja, babbelen met mensen is denk ik ook een van de grootste adviezen die ik heb. Mensen die ook in een startup eigenlijk je concerns een beetje kunnen delen. Dat is echt het... Ja, dat is de grootste win.

Ja, je bent meestal niet alleen, hoor. Nee. Voilà. Dat is echt... Iedereen gaat een beetje door hetzelfde en je kunt daar zoveel uithalen. En je merkt ook zelf van oké, door met andere mensen te praten, want dat is eigenlijk een pad dat ik wel wil bewandelen of dat is wel iets dat ik voor mezelf zie. En daaruit kun je daar zoveel mee doen. Ja. Ja, absoluut. En ja.

Nu werken voor een impactgedreven bedrijf. Jullie hebben ervoor gekozen om ook in sustainability actief te zijn. Hoe houden jullie die missie zichtbaar in de day to day, om het zo te zeggen? Ik denk een grote is onze North Star metric. Eigenlijk het getal waar we snel en altijd naar kijken en blijven kijken is onze verpakkingen vermijden. En dat hangt ook vast aan ons businessmodel en vandaar dat we onszelf definiëren als impactstartup. Omdat ons businessmodel eigenlijk hand in hand gaat met positieve impact.

En zijnde dat iedere keer dat je een Dripl tapt, en dat hebben we vrij uitgebreid onderzocht, dat je ook effectief een klassieke frisdrank of waterflesje achterwege gaat laten en dus een verpakking vermijdt. Dus dat is het hoofdgetal dat we altijd bijhouden, de metric die we altijd tracken en daar ook op rapporteren. En dus dat zorgt er wel voor dat je altijd je schip in de juiste richting blijft varen. En ik denk dat dat de grootste voorbeeld is hoe we het zo zichtbaar en tastbaar mogelijk...

Merk je dat dat iets is dat leeft bij het team ook? Ik denk het wel. De beste feestjes zijn wanneer dat we een nieuwe milestone hebben bereikt op vlak van verpakking vermeden en dan gaan we dat ook effectief in de verf zetten. En dus ja, het is die missie, dat is superaanwezig en alles wat we doen wordt ook wel afgetoetst met: strookt het wel volledig met hoe wij erin staan en waarom we dit doen. Natuurlijk de kernbusiness, maar ook alle randvoorwaarden die erbij komen en ik denk onze werkcultuur en waarden en normen die op start stellen dat daar een onderdeel van is. Absoluut.

Ik zie jou stevig knikken, Magalie, zijn zelf ook sterk ziend. Ja, tuurlijk. En ook zo client cases waar dat ze dan zeggen van ja, door Dripl, normaal hadden we zoveel PMD-zakken, of we hebben hier cola lovers en die kunnen dus volledig switchen door Dripl. Ja, dat is wel echt fijn gewoon dat we... Ja, ja, ik vind dat wel fijn om daar deel van uit te maken en dat ze zeggen: ja, het werkt zo. Dat is misschien wel het leukste van allemaal. Een getal blijft ook maar een getal.

Dat we inderdaad echt wel van die spontane reacties binnenkrijgen van onze klanten die echt zeggen van of een foto doorsturen van waar dat de vendingautomaat of vendingautomaten stonden en dat er daar een... want die zijn ook lelijk... uiteindelijk een Dripl in de plaats komt en dat ze fantastisch blij zijn, hoeveel coladrinkers dat er eigenlijk tevoren waren en dat nu niemand eigenlijk nog achter een cola of een frisdrank...

Zijn er ook specifieke momenten bij jou, Magalie, dat je voelde van hier heb ik wel het gevoel dat ik meebouw aan een groter verhaal? En ja, ik denk zo van die client cases zijn echt goede voorbeelden. Maar ook afgelopen jaar hebben we twee nieuwe smaken gelauncht. En als je dan ziet dat dat zo goed onthaald wordt en dat dat weer een boost geeft aan mensen, die hydratatie op het werk en de verpakking ermee dat dat zo goed gaat, dat is echt leuk, want je hebt daar niet in dertigste lijn aan meegewerkt. Maar echt, dat is echt een team effort ook. En je ziet dat dat dan ook werkt en dat dat gewoon gebeurt. Dat is heel cool.

Ik kan daar zelf over meespreken. Ik vind het vooral leuk als ik foto's van mensen in mijn WhatsApp krijg die aan een toestel staan dat we ergens ooit zoveel jaar geleden gezet hebben en ik al vergeten was dat het toestel daar stond. Maar dat ze daar ook nog aan het tappen zijn en leuke selfies doorsturen, dat zijn dankbare momentjes waar we eigenlijk wel regelmatig mee in contact komen. Leuk om te zien! Ja, ja, alright.

Nu, er is een team gebouwd bij Dripl. Ik heb eraan mogen meebouwen en we hebben daarvoor gezorgd dat we een sterk team hebben kunnen bouwen om onze missie op een hoog tempo de wereld in te sturen. En Colin, wat zijn zo'n zaken die typisch zijn aan het Dripl-recruitingproces? Ja. Heel veel, denk ik. Als we één iets moeten benoemen, is het feit dat we naar drie zaken kijken in dat proces. En dat missiegedrevenheid natuurlijk een hele grote is. En een tweede is dat we ownership heel belangrijk vinden. Kan je ownership nemen? Kan je heel autonoom werken en dat is in de start ook belangrijk.

Zoals dat Magalie zei, het heeft een heel directe impact. Maar dat komt ook gepaard met dat er heel veel aan je toevertrouwd wordt en je moet daar ook wel op een bepaalde manier mee willen of kunnen omgaan. En dan het laatste luik is wat wij growth mindset noemen. Dat je persoonlijk wilt groeien, maar dat je echt denkt in termen van er is iets wat ik nog niet kan, maar ik zal het wel leren om het te kunnen. En dus los van die fixed mindset wat we van weg willen hebben.

Dus dat zijn eigenlijk drie key zaken die we in het proces aftoetsen en door middel van een paar fases. Ja, misschien moet ik daar niet te diep in. Nee, nee, nee. Ik ben ook benieuwd. Het mission driven aspect, dat is iets dat superbelangrijk is. Ja. Op welke manieren bevraag je dat? En heb je daar al verrassende antwoorden gekregen?

Ja, ik denk. We hebben ook de luxe dat het op verschillende manieren kan. We zijn gestart met een heel duurzaamheidsgedreven missie en intussen hebben we dat eigenlijk heel erg gematcht met een missie rond gezondheid, rond hydratatie, rond wellbeing op het werk. Dus dat is met verschillende invalshoeken mogelijk. We hebben mensen die appliceren en die starten bij Dripl met echt een hart voor gezondheid, die heel fervent sporten en heel erg met voeding bezig zijn. We hebben ook de diehard vegans die echt wel verandering willen brengen aan de vervuilende frisdrankindustrie. Dus dat is wel leuk dat er van verschillende kanten ook kan komen.

En dan merken we wel of de key vraag daarom te stellen is: hoe reflecteert dat in je persoonlijk leven? En dan zien we direct of dat dat gewoon heel oppervlakkig is of wel echt menend is. En dat ze wel dingen sowieso van nature uit in de praktijk zetten. Iemand die met gezondheid bezig is en maar ja totaal niet bezig is met voeding of gezonde versus ongezonde voeding, wat trouwens een hele flinke discussie is, en niet kan benoemen of daar niet echt mee bezig is, dan weet je al direct van oké, dit is meer verkoopspraatje dan echt een persoonlijke value.

Waar ik persoonlijk vaak tegenaan gebotst ben was als we over duurzaamheid bezig waren. Zeker nog in die eerste fase. Je hebt het voornamelijk over dat topic en dat was al een heel belangrijk onderdeel. En stelde ik altijd ook de vraag van hoe reflecteert zich dat? En dat is een standaardantwoord vaak. Ja, we recycleren en dat is een beetje de bare minimum en ook verplicht in België dus een beetje dubbel natuurlijk.

En dan voel je inderdaad dat vooral in die zaken zijn die heel superpersoonlijk zijn, die soms wel een beetje speciaal zijn. Dat je voelt van dat zijn mensen die echt caren om deze missie en dat zijn de mensen die waarschijnlijk ook het bedrijf op de juiste manier naar voren kunnen brengen. Ja, precies. Nee. Right.

Magalie, je werkt nu bij een impactstart-up. In de vorige gesprekken heb ik toevallig ook gehoord dat dat eigenlijk niet altijd de eerste drijfveer is om naartoe op zoek te gaan. Hoe was dat bij jou? Was dat bij jou een hard requirement of was dat meer een beetje nice to have op het moment bij je zoektocht?

Ik denk op het moment zelf was dat een nice to have omdat ik mijn eigen struggles had van waar wil ik naartoe? Maar als ik nu twee jaar bij Dripl werk is dat wel hetgeen dat echt een grote meerwaarde is. Dat doel van die impact maken en waar Dripl voor staat. Omdat dat dan ons hoger doel is waar dat hele team zo hard voor werkt. Dat maakt het zo tastbaar. En dat is echt de motor eigenlijk van die drive of zo. Dus denk dat ik het in het begin misschien echt als een nice to have zag. Denk ik nu. Ik zou nu niets anders kiezen. Zoiets is echt een must voor eventueel een volgende, allé, voor volgende keuze. Ja, ja.

Don't worry. Ik ben er volledig mee akkoord, want het is ook iets dat ik gevoeld heb op het moment dat ik bij Dripl aan de slag was, denk ik. Daarvoor waren er ook heel veel andere interessante pistes, maar daar ook inderdaad voor de eerste keer gevoeld van oké, we zijn hier aan een hoger doel aan het werken en de planeet een betere plaats maken. Ik denk dat dat in mijn waarden ook heel sterk resoneerde en dat dat uiteindelijk ook niet echt uitmaakt wat je dan precies doet. Bij wijze van spreken. Het kan wel een beetje afwijken van je skillset, als je maar mee aan een missie kan bouwen.

Ik herinner mezelf nog vaak het tasting box in elkaar vouwen. Het was niet mijn skillset of zo op dat moment, maar er waren wel zaken die ik op dagdagelijkse basis moest doen. Heb jij dat overgenomen? Maar waar wel voelt van oké, dit is allemaal voor een hoger doel en dan is het een ander type van motivatie. Ja, sowieso. Eens je het ervaart, exact, moeilijk van weg kan vegen.

Wat ook natuurlijk een beetje, ja, een valkuil is, maar toch wel opvallend denk ik binnen de workspace zeker. Wat ik zelf merk is dat zeker in als je naar recruitment kijkt en manier waarop we al vandaag daarnaartoe kijken is dat vaak heel skills focused. Heel veel mensen gaan op basis van vacatures gaan kijken naar een goede match met een bepaalde vacature die matcht met de CV. En ja, ik merk wel dat dat een beetje outdated begint te raken, dat er wel andere facetten zijn, zoals cultuur en misschien ook die waarden die naar voor komen. En hoe vertaalt zich dat bij jullie in het sollicitatieproces? Valt jullie dat ook op? Hoe dat we cultuur aftoetsen? Bijvoorbeeld.

Ja, ja, sowieso. Ik was heel even geblackout tijdens... Ik had wel een to do aan het denken dat ik deze nagelzegening moet doen. De vraag is hoe dat wij dat gaan controleren of in de omgekeerde richting. We moeten vooral... De vraag anders stellen. Op welke manier ga je eigenlijk verder dan gewoon de skillset bij het zoeken van talent? Er zijn nog andere facetten, zoals cultuur en waarden die belangrijk zijn. Op welke manier ga je ervoor zorgen dat je skills al niet volledig onderbelicht, maar dat je wel zoekt naar andere zaken die waarschijnlijk ook een belangrijke factor zijn om iemand binnen een team aan te trekken? Ja.

Ik denk dat dat bij ons een uitbreiding is op... Dus we passen nog steeds de beide componenten heel erg toe. Het is niet dat de culture check zeg maar plaats neemt van de skills check. Het is wel degelijk de twee zaken die we eigenlijk hand in hand laten lopen en dat is niet afgelijnd tijdens proces. In het begin controleren we eigenlijk zoveel mogelijk op beiden om echt een high level gevoel te hebben van kan het afchecken op de skills die we verwachten voor de functie.

En natuurlijk ook die drie zaken die ik daarstraks noemde en voelen we of hebben we er vertrouwen in dat dat kan kloppen? En dan gaan we doorheen het proces natuurlijk ons lijstje van zaken die moeten kloppen. Dus zowel op vlak van cultuur als op vlak van skillset gaan we dan één per één echt wat dieper op ingaan en gaan afchecken. Is dit de persoon die we dan effectief zoeken?

Er zijn bepaalde dealbreakers binnen dat proces dat je opeens snel naar een no go gaat bijvoorbeeld? Ik denk, het is een hele doorgaand antwoord in het HR-verhaal van rekrutering dat je zoveel mogelijk naar tastbare voorbeelden moet gaan zoeken en daar echt op gaan doorvragen. Floue antwoorden klinken altijd wel goed, maar echt doorvragen, doorvragen en doorvragen. En dan gaan we al doorhebben of dat dat nu effectief strookt met wat dat of dat er ook over verteld wordt.

En is dat iets dat jij ook ervaren hebt in de gesprekken met Colin? Als je daarnet die drie puntjes aanhaalde, dan dacht ik ja, iemand die kritisch is, is echt wel iemand die bij Dripl past, want dat is echt wel een belangrijke. Ik heb het gevoel dat iedereen die bij Dripl werkt is kritisch en dat draagt bij tot zo de groei van iedereen. De persoonlijke groei, die feedbackcultuur. Ja.

Dat kritische benoemen we dan een beetje meer onder de growth mindset waarschijnlijk. Van altijd tot wat er is, is niet noodzakelijk het juiste antwoord. Ja, exact. En je zit nu ook wel kritisch door de floue antwoorden niet te aanvaarden en door door te vragen. Dus ja, iemand die kritisch is. Go getter, dat zijn zo mensen die bij ons passen, hè. Oké.

En een paar jaar geleden hebben we ook de The Fresh Values geïntroduceerd bij Dripl. In welke mate leven die vandaag in de manier waarop we organiseren? Ja, inderdaad. Zoals elk bedrijf, startup whatever moet doen, de values van onze bedrijf gedefinieerd. Ik denk dat het heel nuttig is om te kunnen benoemen welke taal, figuurlijk dan, dat we eigenlijk spreken en wat er voor ons belangrijk is. En ik denk dat dat wel een heel... dat is nuttig om te kunnen aftoetsen als beslissingen te gebeuren. Klopt dit met de waarden die we hebben?

Nu, ik moet wel zeggen, dat blijft toch heel moeilijk om die values top of mind te hebben. En in het begin dachten we als we de manier waarop wij denken als founders en een hele vroege fase van een bedrijf met de eerste werknemers die cultuur kunnen opschrijven en een thesis van maken dat dat plots superschaalbaar is door de organisatie. Omdat iedereen dat kan nalezen en bij elke beslissing mee gaat aftoetsen. Daar zijn we een beetje teleurgesteld in. Of daar is toch de bubbel een beetje doorprikt geweest.

Dat dat vooral met heel veel herhaling gepaard gaat en je moet echt daad bij het woord voegen. Het klinkt stom, maar als founders, als management hebt ge een voorbeeldfunctie en het is echt wel, ja, gewoon tonen hoe dat je waarden in de praktijk brengt. En dat is het meest impactvolle en niet onze fresh values, we hebben ze inderdaad genoemd, aan de muur plakken of ergens in onze Notion documenteren. Zo vanzelf gaat het niet. Nee, nee.

Ik kan me best voorstellen als dat in een organisatie zoals Dripl, een twintigtal mensen, zo'n uitdaging is, dat waarschijnlijk voor grotere organisaties nog net moeilijker is. En misschien nog net een beetje meer zweeft in de organisatie. Maar dat is mij ook al opgevallen dat in kleinere organisaties ook bepaalde zaken die vooral van de founders komen. Dus bepaalde eigenschappen of karaktereigenschappen rond ownership en growth mindset die van jou of Lucas wel komen. Die dan eigenlijk een beetje meer doorsijpelen door daar iedere dag acties rond te doen die andere mensen kritisch laten nadenken bijvoorbeeld. Dat het op die manier wel tot leven komt. Ja, absoluut.

Om nog even in te pikken op ownership. Dat is iets dat ook in andere podcasts sterk naar boven kwam. Dat ownership een superbelangrijk topic is en denk dat ook een beetje aan de fase van een bedrijf gekoppeld kan worden. Bij iedere fase heb je bepaalde talenten nodig en ownership is zeker in de fase waarin dat Dripl zit een zeer belangrijk topic. Op welke manier leeft dat bij jullie binnen het team?

Ja, ik denk wel misschien om te starten met ons team, hoe dat ownership geïmplementeerd wordt. Dat zit in de aard van de functie, de rollen die toegekend worden. Dat we echt zoveel mogelijk verantwoordelijkheid geven en zeggen van we smijten u in het water. We staan aan de kant met een reddingsboei. Je moet roepen als je hem nodig hebt, maar het is gij die aan het zwemmen zijt en gij moet het vooral doen. En dat zorgt er ook voor dat je het snelst dingen leert.

En ik denk echt dat je heel veel kunt lezen over dingen. Je kunt mensen dingen zien doen, maar je leert het echt pas wanneer je het gewoon zelf doet. Dus ook naar persoonlijke groei is dat hetgeen wat daar het meest aan bijdraagt is die verantwoordelijkheid krijgen en af en toe fouten maken en de ruimte voelen dat er daar... voelen dat er daarvoor ruimte is om die fouten te kunnen maken. En dat je zo echt qua persoonlijke groei daar een boost op kunt zetten.

En dan zijn er ook andere praktische voorbeelden waarbij dat we mensen letterlijk owner maken en owner van Dripl dan in de zin van dat we ook een ESOP geven. Iedereen krijgt een pakketje aandelen van Dripl die dan later natuurlijk meer waard kunnen worden en dat zorgt ervoor dat toch alle neuzen in dezelfde richting staan en dat er toch letterlijk ook een gevoel van ownership dan is. Dat is toch totaal anders qua perceptie ook dat je kunt zeggen van ik heb ook wel een stukje van deze taart in mijn handen. En dus ja.

Ja, is dat iets wat bij jou speelde, Magalie, dat het ook een belangrijk onderdeel was? Ownership, hoe dat ownership vertaald wordt? In feite toch wel. Desondanks dat ik er wel onzeker in was in het begin van ga ik dat wel kunnen, is dat inderdaad er nu op terugkijkend wel hetgeen dat mij veel... Er was heel veel vertrouwen en dan durf je die ownership wel nemen. En als ik nu daarop terugkijk is dat ook hetgeen dat mij zo heeft laten groeien. Gewoon door het te doen, er niet te veel over te spreken, maar gewoon let's go.

Ja, en er is veel ruimte om vragen te stellen, om feedback te geven. Dus je voelt je ook wel veilig dus. Maar ownership, ja, dat is de motor van de groei. Dat geloof ik wel. Zijn er zaken die je ook verrast hebben? Misschien zaken dat je andere assumpties rond had voordat je de sprong maakte. Zaken dat je positief verrast door was door de sprong te maken. Want je zegt daarnet we staan toch aan de zijkant met een reddingsboei.

Ik dacht ik ga daar helemaal alleen. Ik moet alle antwoorden eigenlijk al hebben, want ik kom ook uit... Ik heb al iets van ervaring, dus ja, ik hoor het de antwoorden al klaar te liggen hebben. Maar dat is totaal niet zo. Er was wel begeleiding, dus ik was eigenlijk echt praise the lord dat het er wel was. Maar dat was echt een vooroordeel. Ik dacht ja ik ga daar gewoon, ik ga daar... Ja, ik ga daar alleen voor staan. Ik ga niemand hebben om mee te overleggen. Ja, het is eigenlijk wel gestructureerder dan dat ik dacht. Mmm. Toch wel ja.

Dat ook is iets wat vaker terugkomt bij de feedback als we nieuwe mensen aan boord hebben bij Dripl, als ze toch aangenaam verrast worden. Een beetje een... Iets dat leeft binnen de start-ups en scale-ups zijn chaotisch en er zijn chaotische facetten aan. Maar goed, je kunt ook maar in die fase geraken door iets of wat structuur te geven. Anders kom je niet zo ver.

Exact. Er is nog een heel groot verschil tussen inderdaad super early stage met een handvol mensen en dan inderdaad een paar mensen die al aan de kar trekken. Dat zorgt ervoor dat je wel op een andere manier moet bedrijf bouwen. En dat is iets dat bij veel mensen speelt, het ongestructureerde, en dat dat inderdaad wel niet altijd correct is. M-hm. Klopt.

Zijn er andere mythes die je denkt die gebust waren wanneer je bij Dripl startte, die niet matchten met je perceptie over een startup? Ik denk die chaos, dat dat groot was en ik er alleen voor ging staan. Dat was echt een grote angst. Maar voor de rest niet. Ik wist dat dat een tof team ging zijn. Mensen met veel goesting om voor iets te gaan.

En wat was het moment dat die zorg wat weg is gegaan? Er was een bepaald moment dat je voelde van eigenlijk zat ik hier mis? Zo bij de onboarding had ik al iets van oké, inderdaad. Na een paar dagen al. Ja, en dan de eerste verantwoordelijkheden die ik kreeg. Ja, dat de vragen die naar je toe komen, de projecten, er is eigenlijk allemaal over nagedacht. Een beetje op voorhand. Er zijn daar wel echt al krijtlijnen. En dan dacht ik oké, goed, ik zit hier niet alleen voor. Een heel team achter mij waar ik mee kan sparren. Ideaal. Alright.

Als kandidaten overwegen om voor een bedrijf zoals Dripl te solliciteren, waar moeten zij rekening mee houden? Voor bedrijven zoals Dripl of... Of Dripl misschien specifiek? Dat is misschien nog een interessantere vraag. Welke vragen moeten ze zich stellen voordat ze bij jullie aankloppen? Ja, ik denk... we zijn natuurlijk ook een beetje aan het verkopen. Uiteraard, dat mag. Maar het is inderdaad even belangrijk dat je reflecteert of dat inderdaad wel een match is voor u.

Omdat we spreken wel over ownership, maar daar moet je wel mee kunnen omgaan, in de zin van: dat is ook niet de typische nine to five structuur. Ge moet wel verwachten dat er hard gewerkt wordt. Met verantwoordelijkheid, er komt ook wel dat ge misschien iets meer on zijt dan dat ge zou willen. En als er, ja, iets misgaat en gij zijt eindverantwoordelijke, dan is het ook aan u om dat op te lossen. Dus dat kan ook met een bepaalde stress gepaard gaan.

Dat kan zijn dat ge, ja, toch dan even een avond moet doordoen om te zorgen dat dat iets dan opgelost geraakt. Het is niet dat we elke avond ons botten staan af te draaien. Dat totaal niet. Maar als, ja, als het zover is, dan verwachten we dat wel. En dus dat is wel de verstandhouding die we zoeken.

Dus het is wel belangrijk als je dan solliciteert voor Dripl of voor een ander bedrijf dat je wel weet van oké, er is wel iets dat niet enkel mijn werk is. En dat klinkt heel stom en ook misschien heel makkelijk van een founder, maar ik denk dat dat wel iets is wat we merken bij de twintig andere mensen in ons bedrijf. Dat iedereen wel echt, ja, Dripl leeft en echt ook uitstraalt en niet bang is om buiten de typische lijnen te kleuren van ja, een werk. Work-life balance, dat is niet echt hetgeen wat ik zoek. Maar ik denk dat je misschien snapt wat ik bedoel.

En Magalie, hoe ervaar jij dat, ook al heb je al een andere ervaring gehad? Is dat ook een beetje hoe jij het aanvoelt, om het zo te zeggen? Ja, want voorbeelden zijn bijvoorbeeld dat je u flexibel ook kunt opstellen. Een event die moet afgebroken worden op de luchthaven. En dat je denkt van hoe gaan we dat hier regelen? Dat iemand zegt van weet je, ik kan dat eigenlijk wel doen, let's go. Maar dat is eigenlijk ook wel de fun van het hele verhaal. Dat het niet zo superafgelijnd is dat er ook een keer zulke zaken tussenkomen. Ja. Het voegt toe aan de ervaring. Ja, heerlijk. Dat is wel tof ook, hè? Dat is inderdaad ook leuk.

De flexibiliteit is inderdaad wel enen die both ways gaat. Ja. Dus je geeft een ownership, dat gaat gepaard met vrijheid ook. Je bent verantwoordelijk. Je hebt zelf eigenlijk je speelveld om te spelen, te werken. Maar je krijgt daar dan ook flexibiliteit door. Maar dat is ook iets inderdaad wat we dan in return ook vragen. Het gaat wel, ja, gepaard met een zekere investering. Maar zoals met alle investeringen, je krijgt er veel voor terug en het is nog eens een mooi rendement ook. Mooi, mooi om af te sluiten.

Ik heb misschien nog een laatste vraag voor jullie beiden. Ik ben ook wel benieuwd als jullie misschien carrièreadvies hebben voor andere mensen. Maar Magalie, als jij advies zou moeten geven aan andere mensen, wat zou jij hen meegeven? Het is niet voor iedereen van toepassing, want niet iedereen is zo een overdenker en ik ben blij voor die mensen. Maar dat is gewoon babbel. Babbel met andere mensen als je aan het strugglen zijt. En onderschat niet de kracht van een netwerk.

Mensen kennen mensen, kunnen je met hen in contact stellen en ga gaan babbelen met die verre kennis van een vriend als die voor een bedrijf werkt waar je interesse in hebt. En door ermee in gesprek te gaan ga je wel voelen van misschien is dat ook wel iets voor mij. Of dat is ook wel iets wat ik... dat pad wil ik misschien ook wel bewandelen. Blijf niet in je hoofd zitten met what ifs en babbel.

En ik heb niet de waarheid in pacht, want ik werk ook nog maar of al zes jaar. Maar is wel, moest ik nu met mijn vriendin daar advies moeten geven, is wel dat wat ik zou zeggen. En denk ook wel dat mensen heel graag erover babbelen eigenlijk.

Tuurlijk. Je bent niet alleen. Ja, voilà. Dus ja, je hebt er heel veel mensen, moesten ze de vraag krijgen: kunnen we een keer babbelen over uw job als de voor- en nadelen zijn? Ik denk dat iedereen met heel veel plezier een telefoontje doet in de auto. Dat zijn wel superwaardevolle gesprekken die we, dat ik wel merk, als samenleving niet zo makkelijk aangaan over echt de ins en outs van een job.

Hoe is het op het werk? Goed. Maar er is wel meer rond een job en rond een carrière. Zeker omdat het zo'n groot deel van je leven is. Dat is wel goed om daar een keer op door te vragen. Dat we, denk ik, heel weinig doen met onze omgeving als dat niet het juiste kader voor is. Exact. Ja.

Colin, heb jij nog een carrièretip? Ik denk dat babbelen ook het hoofdwoord is dat ik zou gebruiken. Met een iets andere invalshoek. In de zin van: ga gerust babbelen met bedrijven of organisaties die je interesseren. Ik heb het gevoel dat het precies als een hele hoge drempel gezien wordt.

En in spreken met iemand van een bedrijf waar je al interesse in hebt of een vacature die je wel aanspreekt, dat dat gezien wordt als: ik zit al in het sollicitatiegesprek en ik ben mijn huidige werkgever aan het bedriegen. En dat is ook een heel emotioneel proces en dat het eigenlijk wel best oké is om gewoon eens die babbel te doen en gewoon eens te horen hoe gaat het bij jullie aan toe? En dat kan heel verkennend zijn zonder dat je ergens op een "ik solliciteer"-knop duwt. Dat is allemaal vrij lowkey, dus ga gerust eens gaan babbelen met vriendinnen, met vrienden, maar ook die ene start-up die je eigenlijk wel triggert.

Dat is een goede tip, want in een vorig gesprek ging het ook over open sollicitaties en eigenlijk denk ik één op de vier of één op de vijf van een team waar mensen die ooit open gesolliciteerd hadden, nooit voor de vacature maar dan op een juist moment binnengekomen. Dus dat kan wel iets zijn waar misschien toch een waarheid zit in die strategie. Dan denk ik inderdaad dat de bedrijven ook openstaan als dat sterke kandidaten zijn om toch dat gesprek aan te gaan of op zijn minst een beetje te verkennen wat de pistes kunnen zijn.

Ja, alright. Goed, Colin en Magalie, hartelijk dank om hier eens langs te komen en samen in dit gesprek te duiken. Ik vond het leuk om er samen in te gaan. Ik ook. Dikke merci. Met plezier. Bedankt!